Wentylacja w kotłowniach, salonach z kominkiem oraz garażach

Wentylacja ma za zadanie utrzymywanie w pomieszczeniach powietrza w takim stanie, aby wilgotność, temperatura, czystość i ruch były zgodne z normami określonymi w przepisach dla tych pomieszczeń. W naszych domach i mieszkaniach występują pomieszczenia, które wymagają specyficznego podejścia do kwestii wentylacji. Możemy do nich zaliczyć kotłownie, salony z kominkami oraz garaże.

Wentylacja kotłowni

Wentylacja w pomieszczeniach, w których umieszczone są kotły centralnego ogrzewania ma za zadanie dostarczyć odpowiednią ilość powietrza potrzebną do procesu spalania, jak również zapewnić właściwą wymianę powietrza. W odpowiednich przepisach prawnych określone są wymagania, jakie powinny spełniać pomieszczenia, w których instalowane są kotły grzewcze.

Do zadań wentylacji w kotłowniach należy także:

• usuwanie z kotłowni wydzielających się w procesie spalania szkodliwych gazów
• niedopuszczanie do stężenia w powietrzu takiej ilości gazów szkodliwych powyżej granicy zapłonu czy też wybuchowości
• zapewnienie odpowiedniej jakości powietrza.

Sposób wentylacji w kotłowniach uzależniony jest od rodzaju kotła. W pomieszczeniu, w którym zainstalowane są kotły na paliwo stałe lub olej opałowy, powinien być zapewniony nawiew niezbędnego strumienia powietrza dla prawidłowej pracy kotłów z mocą cieplną nominalną, a także nawiew i wywiew powietrza dla wentylacji kotłowni. W kotłowniach z paleniskami na paliwo stałe, płynne lub z urządzeniami gazowymi pobierającymi powietrze do spalania z pomieszczenia i z grawitacyjnym odprowadzaniem spalin przewodem od urządzenia zabronione jest stosowanie mechanicznej wentylacji wyciągowej.

W kotłowniach na paliwo stałe powinna być zapewniona wentylacja nawiewna, co oznacza, że powinien znajdować się otwór niezamykalny o powierzchni co najmniej 200 cm². Ponadto pomieszczenia te muszą posiadać także wentylację wywiewną - powinny mieć kanał wywiewny o przekroju nie mniejszym niż 14x14 cm, z otworem wlotowym pod sufitem pomieszczenia, wyprowadzony ponad dach i umieszczony obok komina. Przewód wentylacyjny powinien być wykonany z materiału niepalnego. Przekrój Kanału dymowego w kotłowniach na paliwo stałe powinien wynosić 20x20 cm, a wysokośc powinna zapeniać ciąg wymagany przez producenta kotła.

W kotłowniach o mocy powyżej 400 kW poza naturalną wentylacją nawiewno-wywiewną powinna być zapewniona dodatkowa instalacja wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej do włączania okresowo podczas zasypu paliwa i odżużlania kotłów. Wentylacja mechaniczna powinna zapewniać co najmniej 10-krotną wymianę powietrza w kotłowni. 
 

Kotłownie na gaz płynny nie powinny być umieszczane poniżej poziomu terenu. Pomieszczenia te muszą posiadać otwór nawiewny usytuowany pod stropem o powierzchni minimum 200 cm² (moc do 30kW) lub 300 cm² (moc od 30 do 60 kW). Kotłownia powinna mieć otwór wywiewny umieszczony na poziomie podłogi o powierzchni minimum 200 cm² (moc do 30kW) lub 300 cm² (moc od 30 do 60 kW), aby gaz mógł sie wydostać na zewnątrz.
 

Pomieszczenia z kotłami na olej opałowy powinny mieć zapewniony odpowiedni nawiew powietrza, który zapewni właściwą pracę kotła. Ponadto musi posiadać również nawiew i wywiew powietrza w celu wentylacji kotłowni - tak jak w przypadku kotłowni z kotłami gazowymi.


Wentylacja salonu z kominkiem

Pomieszczenia, w których znajdują się kominki pełniące funkcje urządzenia grzewczego oraz w których realizowany jest proces spalania paliwa stałego, muszą spełniać odpowiednie wymagania odnośnie sposobów wentylacji. Wymagania te zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z tym Rozporządzeniem w pomieszczeniach z kominkiem oraz pomieszczeniach sąsiadujących, takich jak otwarty aneks kuchenny, nie można stosować mechanicznej wentylacji wyciągowej. Dopuszczalna jest możliwość stosowania zrónoważonej lub nadciśnieniowej wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej. W sytuacji, kiedy kominek nie ma oddzielnego doprowadzenia powietrza, należy zapewnić odpowiedni napływ świeżego powietrza do pomieszczenia, w którym znajduje się ten kominek. Napływ powietrza jest potrzebny do wentylacji i przebiegu procesu spalania. Do paleniska kominków z zamkniętą obudową musi dopływać nie mniej niż 10 m³/h na każdy kW nominalnej mocy cieplnej urządzenia. Natomiast w przypadku kominków z otwartą obudową istnieje wymóg zapewnienia prędkości przepływu w komorze spalania na poziomie co najmniej 0,2 m/s. Aby spełnić wyżej wymienione wymogi przy obecnym szczelnym budownictwie niezbędne jest zastosowanie:

• nawiewników podokiennych o stałym przepływie
• grawitacyjnych przewodów nawiewnych o dużym przekroju
• nawiewników mechanicznej wentylacji nawiewnej.

W przypadku, gdy salon z kominkiem jest połączony z aneksem kuchennym, odpowiednie przepisy nakładają wymóg wykonania dwóch kanałów wentylacyjnych. Ważnym aspektem jest w tej sytuacji również właściwa lokalizacja i wykonanie przewodów kominowych. Komin powinien być wyprowadzony ponad najwyższe części dachu, aby zapobiec przedostawania się do niego powietrza.

fot.: Daxton - wentylator sufitowy

Wentylacja w garażach

Garaże to pomieszczenia, w których w wyniku pracy silników spalinowych powstaje wiele niebezpiecznych zanieczyszczeń powietrza, takich jak: tlenek węgla, związki siarki, ołowiu, azotu, sadza,mgła olejowa oraz nieprzyjemne zapachy. Ponadto w okresie zimowym oraz podczas opadów atmosferycznych do garażu dostaje się spora ilość wody, która może prowadzić do niszczenia budynku, pojazdów oraz przedmiotów znajdujących się w środku obiektu. Dlatego też garaże muszą mieć zapewnioną właściwą wentylację. Podstawowe regulacje dotyczące wymagań w tym zakresie zawarte zostały w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dz. U. Nr 201, poz. 1238 . Intensywność wymiany powietrza w garażach jest uzależniona od lokalizacji obiektu, ilości miejsc postojowych, sposobu ogrzewania oraz rodzaju konstrukcji garażu.
 

Zgodnie z wyżej wymienionym Rozporządzeniem wyróżnia się następujące sposoby wentylacji w garażach:

Garaże zamknięte:

• co najmniej naturalną, przez przewietrzanie otworami wentylacyjnymi umieszczonymi w ścianach przeciwległych lub bocznych, bądź we wrotach garażowych, o łącznej powierzchni netto otworów wentylacyjnych nie mniejszej niż 0,04 m² na każde, wydzielone przegrodami budowlanymi, stanowisko postojowe - w nieogrzewanych garażach nadziemnych wolnostojących, przybudowanych lub wbudowanych w inne budynki,
• co najmniej grawitacyjną, zapewniającą 1,5-krotną wymianę powietrza na godzinę - w ogrzewanych garażach nadziemnych lub częściowo zagłębionych, mających nie więcej niż 10 stanowisk postojowych,
• mechaniczną, sterowaną czujkami niedopuszczalnego poziomu stężenia tlenku węgla - w innych garażach, niż te, które zostały wymienione wyżej.

Garaże otwarte: wentylacja naturalna poprzez nieszczelności lub inne otwory przegród zewnętrznych z zachowaniem następujących wymagań:

• łączna wielkość niezamykanych otworów w ścianach zewnętrznych na każdej kondygnacji nie powinna być mniejsza niż 35% powierzchni ścian, z dopuszczeniem zastosowania w nich stałych przesłon żaluzjowych, nieograniczających wolnej powierzchni otworu,
• odległość między parą przeciwległych ścian z niezamykanymi otworami nie powinna być większa niż 100 m, zagłębienie najniższego poziomu posadzki nie powinno być większe niż 0,6 m poniżej poziomu terenu bezpośrednio przylegającego do ściany zewnętrznej garażu, a w przypadku większego zagłębienia - należy zastosować fosę o nachyleniu zboczy nie większym niż 1:1.

Garaże umieszczone poniżej poziomu terenu - wentylacja mechaniczna sterowana czujnikiem niedopuszczalnego stężenia tlenku węgla.

Garaże z podłogą znajdującą się poniżej poziomu terenu, w których parkują samochody z instalacją gazową (LPG) - wentylacja mechaniczna sterowana czujnikiem niedopuszczalnego stężenia gazu płynnego.