Jak zagospodarować wodę deszczową?

Skrzynki i tunele rozsączające umiejscowione pod ziemią przyjmują odprowadzoną wodę z dachów oraz powierzchni utwardzonych, która następnie przesiąka z nich w otaczający grunt. Skrzynki lub tunele można ze sobą łączyć osiągając dowolną potrzebną objętość. Stabilna konstrukcja modułów pozwala na ich posadowienie także pod podwórzem. Zbiornik rozsączający zbudowany ze skrzynek lub tuneli należy owinąć geowłókniną zapobiegającą zamulaniu zbiornika. Ponadto przed doprowadzeniem wody do układu rozsączającego należy ją przefiltrować przy pomocy specjalnych studni czyszczących. Instalacje rozsączające na bazie skrzynek lub tuneli są o wiele bardziej wydajne od tradycyjnych metod. Przykładowo skrzynka 300 l posiada 3-krotnie większą objętość magazynującą niż odwadniający rów żwirowy, czyli jeden moduł zastępuje ok. 800 kg żwiru lub ok. 30 m rury drenarskiej o przekroju ? 110.

• Jak prawidłowo zaplanować układy rozsączające?

Przy projektowaniu układów rozsączania wody deszczowej należy wziąć pod uwagę następujące parametry:
 

• czas trwania i intensywność opadów [l/s/h] o odpowiedniej częstotliwości występowania,
• współczynnik infiltracji gruntu – k [m/s],
• wielkość odwadnianej powierzchni.

W przypadku rozsączania wody z dużych powierzchni konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wymiarowania według wytycznych ATV-DVWK-A 138, opracowanych przez Niemieckie Stowarzyszenie Gospodarki Wodnej (DWA).

 

• Jak należy zamontować skrzynki rozsączające?
  
  

Na dokładnie wypoziomowanym dnie wykopu należy ułożyć pasy wodoprzepuszczalnej geowłókniny. Krawędzie poszczególnych pasów powinny zachodzić na siebie przynajmniej 50 cm. Następnie na geowłókninie układane są skrzynki w pozycji leżącej (nigdy w pozycji stojącej), połączone miedzy sobą przy pomocy specjalnych łączników, po 4 elementy łączące w kierunkach podłużnym oraz poprzecznym. W przypadku systemu składającego się z wielu warstw należy układać skrzynki w kierunku podłużnym i poprzecznym naprzemiennie w celu uzyskania lepszej stabilności całej konstrukcji. Przed zasypaniem skrzynki powinny być całkowicie owinięte geowłókniną, przy czym krawędzie poszczególnych pasów powinny zachodzić na siebie min. 50 cm. Na zakończenie wykop zasypywany jest równomiernie warstwami ziemi, przy ich jednoczesnym zagęszczaniu.
 

Schemat - źródło Marley

• Jak właściwie zamontować tunele rozsączające?

Na dokładnie wypoziomowanym dnie wykopu należy ułożyć ochronną warstwę żwiru (uziarnienie 8/16) o grubości 10 cm. Na tej warstwie układane są tunele rozsączające i łączone ze sobą jeden za drugim. W celu ochrony tuneli rozsączających obkłada się je geowłókniną i w ten sposób oddziela od materiału wypełniającego. Geowłóknina powinna zachodzić na siebie na stykach przynajmniej 30 cm. Na zakończenie, wykop zasypuje się stopniowo równomiernymi warstwami ziemi. Jeżeli bezpośrednio nad instalacją rozsączającą będzie rosła trawa, urządzenie powinno być okryte folią nieprzepuszczającą wody lub warstwą gliny o grubości ok. 10 cm ze względu na to, iż w przeciwnym razie trawa nad urządzeniem może wysychać szybciej niż reszta trawnika.
 

Schemat - źródło Marley

Jaka jest prawidłowa lokalizacja układów rozsączających?

• Odległość układu rozsączającego od sąsiednich budynków, nie posiadających zaizolowanych piwnic, powinna być większa niż 6 m.
• W przypadku budynków niepodpiwniczonych min. odległość wynosi 1,5 głębokości posadowienia ławy fundamentowej.
• Aby zagwarantować optymalną skuteczność rozsączania dolna powierzchnia skrzynek powinna znajdować się min. 1 m ponad poziomem wody gruntowej.
• Odległość od istniejącego drzewostanu powinna być równa przynajmniej średnicy korony drzew, licząc od pni.

• Jakie są warunki posadowienia?
  
  

Konstrukcja modułów skrzynki 300 l i tunelu 300 l umożliwia płytkie oraz niezajmujące wiele miejsca ułożenie, nawet pod powierzchniami, po których odbywa się ruch kołowy.
 

ZBIORNIKI NA WODĘ DESZCZOWĄ

Jak wygląda proces montażu zbiorników?

W celu zapewnienia wystarczającej przestrzeni roboczej wykop musi być szerszy o 50 cm od obrębu bryły zbiornika. Należy zachować odstęp co najmniej 120 cm od stałych budowli. Podłoże pod budowę musi być poziome i równe oraz zapewniać wystarczającą wytrzymałość. Jako podłoże służy warstwa ubitego żwiru (uziarnienie 8/16) o grubości 15-20 cm. Podczas zasypywania zbiornik należy stopniowo napełniać wodą co 1/3 objętości. Zasypywanie żwirem o maks. uziarnieniu 8/16 i zagęszczanie powinno odbywać się warstwami o grubości ok. 30 cm. Nie należy stosować mechanicznych urządzeń ubijających. Otulina żwirowa musi mieć szerokość co najmniej 50 cm. Przy posadowieniu zbiornika w bezpośrednim sąsiedztwie zbocza (< 5 m) należy utworzyć statycznie obliczony mur wspierający, który przejmowałby nacisk gruntu. Mur musi być wyższy od bryły zbiornika i znajdować się w odległości przynajmniej 120 cm od niego.

 

• Co należy zrobić w celu połączenia kilku zbiorników?

Łączenie dwóch lub większej ilości zbiorników następuje na powierzchniach montażowych uformowanych na dole przy zbiorniku, za pomocą specjalnych uszczelek i rur kanalizacyjnych. Otwory należy wywiercić wyłącznie za pomocą specjalnej koronki rdzeniowej o odpowiedniej wielkości. Należy przy tym zwrócić uwagę, by odstęp między zbiornikami wynosił przynajmniej 100 cm przy ustawieniu wzdłuż lub 130 cm w przypadku zbiorników zainstalowanych obok siebie. Rury muszą wchodzić do zbiorników na długość przynajmniej 20 cm.

 

• Jak wygląda montaż szybu z nakładką teleskopową pod powierzchnią przeznaczoną dla ruchu samochodów osobowych?

Nakładkę teleskopową w obszarze kołnierza należy obłożyć zbrojonym betonem klasy B25 (obciążenie 250 kg/m2). Obłożenie musi mieć szerokość przynajmniej 30 cm i wyskość ok. 20 cm. Następnie nakłada się betonową ramę i pokrywę. Przykrycie zbiornika gruntem musi wynosić przynajmniej 80 cm, a maks. 100 cm.
 

Schemat - źródło Marley

Warunki posadowienia