Oczyszczalnie z reaktorem biologicznym, gdy brak miejsca na drenaż

ZdecydowanÄ… wiÄ™kszość przydomowych oczyszczalni Å›cieków stanowiÄ… w Polsce oczyszczalnie z drenażem rozsÄ…czajÄ…cym. Jednak bywajÄ… sytuacje, gdy warunki gruntowo-wodne powodujÄ…, że wykonanie tego typu oczyszczalni jest niezwykle trudne, nieopÅ‚acalne lub wrÄ™cz niemożliwe. Warunkami, które ograniczajÄ… możliwość zastosowania oczyszczalni z drenażem sÄ…: brak miejsca na drenaż, wysoki poziom wód gruntowych oraz maÅ‚o przepuszczalne tereny. W takich przypadkach należy wybrać inny rodzaj oczyszczalni. AlternatywÄ…  dla systemu z drenażem rozsÄ…czajÄ…cym z jest wybór oczyszczalni z reaktorem biologicznym. Instalacja tego typu jest droższa od drenażu rozsÄ…czajÄ…cego. Poza tym oczyszczalnie z reaktorem biologicznym sÄ… bardzo wrażliwe na niewÅ‚aÅ›ciwÄ… eksploatacjÄ™. InnÄ… wadÄ… tego systemu jest wysoki koszt inwestycji i eksploatacji, a ma to zwiÄ…zek ze stosowaniem energii elektrycznej przez oczyszczalniÄ™ oraz koniecznoÅ›ciÄ… serwisowania.
 

WystÄ™pujÄ… dwa rodzaje reaktorów biologicznych:

»  oczyszczalnia ze zÅ‚ożem biologicznym
Jest ona urzÄ…dzeniem, w którym do oczyszczania Å›cieków wykorzystuje siÄ™ naturalne, tlenowe procesy rozkÅ‚adu biochemicznego zanieczyszczeÅ„. GÅ‚ówny zbiornik oczyszczalni tego typu wypeÅ‚niony jest zÅ‚ożem biologicznym, które jest stale napowietrzane. MateriaÅ‚em filtracyjnym w oczyszczalniach  ze zÅ‚ożem biologicznym sÄ… najczęściej: skaÅ‚y wulkaniczne, kamienie, tÅ‚uczeÅ„, drobno pociÄ™te rurki z tworzyw sztucznych, siatka polietylenowa, żwir ceramiczny. Do zbiornika ze zÅ‚ożem biologicznym trafiajÄ… Å›cieki, które ulegÅ‚y już wstÄ™pnemu oczyszczeniu w osadniku gnilnym.Na powierzchni zÅ‚oża rozwija sie bÅ‚ona biologiczna zbudowana z bakterii, odżywiajÄ…cych siÄ™ zwiÄ…zkami zawartymi w Å›ciekach. Bakterie te ponadto oczyszczajÄ… Å›cieki. Na tej bÅ‚onie dochodzi do rozkÅ‚adu Å›cieków. BÅ‚ona, tworzÄ…ca siÄ™ na zbiorniku ze zÅ‚ożem biologicznym, w miarÄ™ rozwoju mikroorganizmów zwiÄ™ksza swojÄ… grubość i po pewnym czasie odrywa siÄ™ i jest usuwana do osadnika wtórnego. SkÄ…d nastÄ™pnie przepompowuje siÄ™ jÄ… z powrotem do osadnika wstepnego i tam miesza siÄ™ jÄ… z dopÅ‚ywajÄ…cymi na bieżąco Å›ciekami. NastÄ™pnie trafia ona na zÅ‚oże biologiczne. W oczyszczalniach ze zÅ‚ożem bilogicznym zÅ‚oże jest intensywnie napowietrzane. Åšcieki sÄ… wielokrotnie przepuszczane przez wypeÅ‚nienie zÅ‚oża, aż do momentu osiÄ…gniÄ™cia wymaganego stopnia oczyszczenia. Oczyszczone Å›cieki trafiajÄ… zazwyczaj do rowów melioracyjnych, rezk albo poprzez studniÄ™ chÅ‚onnÄ… do gruntu.

Zalety:
»  niewielka powierzchnia potrzebna do zamontowania oczyszczalni
»  duży stopieÅ„ odpornoÅ›ci na nierównomierny dopÅ‚yw Å›cieków
»  wysoka redukcja zanieczyszczeÅ„ (powyżej 95%)
»  dobra izolacja zbiornika, dziÄ™ki której oczyszczalnie ze zożem biologicznym posiadajÄ… wysokÄ… odporność na zmienne temperatury zewnÄ™trzne ( zarówno wysokie, jak i niskie)
»  prostota obsÅ‚ugi i eksploatacji, która nie wymaga posiadania fachowej wiedzy ani też koniecznoÅ›ci sprawowania nadzoru nad systemem
»  dÅ‚ugi okres żywotnoÅ›ci oczyszczalni, dziÄ™ki budowie z tworzyw sztucznych o wzmocnionej konstrukcji
»  niskie koszty eksploatacji (zakup biopreparatów, które wspomagajÄ… proces oczyszczania)

Wady:
»  konieczność czyszczenia lub przepÅ‚ukiwania wypeÅ‚nienia zÅ‚oża albo wymiany części mechanicznych narażonych najbardziej na zużycie


»  oczyszczalnia z osadem czynnym
Budowa oczyszczalni z osadem czynnym jest podobna do budowy oczyszczalni ze zÅ‚ożem biologicznym. SkÅ‚ada siÄ™ ona standardowo z osadnika gnilnego lub zbiornika retencyjnego oraz reaktora biologicznego. W reaktorze, który jest podstawowym zbiornikiem tych oczyszczalni pÅ‚ywajÄ… mikroorganizmy, za pomocÄ… których odbywa sie rozkÅ‚ad zanieczyszczeÅ„ zawartych w Å›ciekach. Owe mikroorganizmy tworzÄ… tzw. kÅ‚aczki osadu czynnego. Dla zapewnienia prawidÅ‚owego funkcjonowania oczyszczalni z osadem czynnym niezbÄ™dny jest staÅ‚y dopÅ‚yw tlenu. W tym celu w zbiorniku z osadem czynnym na dnie zamontowane sÄ… specjalne membrany, przez które pompa napowietrzajÄ…ca dostarcza tlen. RozÅ‚ożone w reaktorze Å›cieki przepÅ‚ywajÄ… nastÄ™pnie do osadnika wtórnego, który jest zazwyczaj zblokowany w jednej obudowie z reaktorem. W osadniku wtórnym nastÄ™puje klarowanie Å›cieków poprzez oddzielenie zawiesiny mikroorganizmów i powstaÅ‚ych w poprzednim procesie substancji mineralnych. Zawiesiny mikroorganizmów opadajÄ…, tworzÄ…c osad wtórny, którego zagÄ™szczajÄ…ca siÄ™ warstwa dodatkowo filtruje odpÅ‚ywajÄ…ce Å›cieki. Oczyszczone Å›cieki odprowadzane sÄ… do odbiornika, którym najczęściej jest pÅ‚ynÄ…ca woda powierzchniowa, drenaż lub studnia chÅ‚onna. 

Zalety:
»  maÅ‚a powierzchnia wymagana do montażu
»  wysoki stopieÅ„ redukcji zanieczyszczeÅ„ zawartych w Å›ciekach, przy   jednoczesnym częściowym unieszkodliwieniu wirusów, bakterii i mikroorganizmów
»  dÅ‚uga żywotność
»  bardzo dobre napowietrzenie Å›cieków, dziÄ™ki czemu uzyskiwany jest wyższy stopieÅ„ redukcji zanieczyszczeÅ„
»  równomierne i stabilne oczyszczanie Å›cieków
»  możliwość gospodarczego wykorzystania oczyszczonych Å›cieków

Wady:
»  wyższe koszty eksploatacyjne, na które skÅ‚adajÄ… siÄ™: koszt energii elektrycznej, zakupu preparatów wspomagajÄ…cych procesy oczyszczania oraz koszty zwiÄ…zane z praca pompy przepompowujÄ…cej osad
»  znaczna wrażliwość na nierównomierny dopÅ‚yw lub kilkudniowÄ… przerwÄ™ w dostawie Å›cieków 
»  duża wrażliwość na okresowy brak energii elektrycznej
»  konieczność przeszkolenia w zakresie prawidÅ‚owej eksploatacji oczyszczalni
»  potencjalnie wiÄ™ksza awaryjność elementów mechanicznych.