Ogrzewanie podłogowe Kisan w obiektach sakralnych

Przy realizacji ogrzewania w kościołach należy uwzględnić zarówno problemy techniczne jak również wymagania konserwatorskie. Podstawową zasadą jest takie utrzymanie parametrów temperatury i wilgotności powietrza, aby klimat wewnątrz świątyni nie był szkodliwy dla nagromadzonych tam dzieł sztuki.


Wymagania dla klimatu w obiektach sakralnych

Za najbardziej odpowiednie parametry powietrza dla przechowywania dzieł sztuki uznaje się temperaturę w granicach 16°C÷18°C oraz wilgotność względną w granicach 60÷70%. Jest to tzw. muzealny komfort klimatyczny. W kościołach sytuacja jest nieco inna. W sezonie zimowym temperaturę przyjmuje się w granicach 8°C÷12°C. Należy zwrócić uwagę na to, że groźne są nie tyle odstępstwa od optymalnych warunków klimatycznych, ale głównie niestabilność tych warunków. Częste wahania temperatury oraz zwłaszcza wilgotności powietrza, nawet o niewielkich amplitudach, potrafią wyrządzić duże szkody i znacznie przyspieszają proces niszczenia wyposażenia kościoła. Wahania temperatury i wilgotności powietrza w kościołach związane są z warunkami zewnętrznymi, ale również wynikają z dwóch czynników:

• sposób użytkowania obiektu - ponieważ kościoły użytkowane są okresowo, głównie w niedziele, duża ilość osób uczestniczących w mszach powoduje podwyższenie poziomu temperatury i wilgotności, zwłaszcza przy złej wentylacji

• niewłaściwe rozwiązanie systemu ogrzewania - zbyt intensywne ogrzewanie obiektu w zimie powoduje znaczne przesuszenie powietrza, gdy wilgotność względna może spaść do poziomu 20÷30%. Niebezpieczne są również systemy okresowego dogrzewania obiektów. Ogrzewanie powinno zapewnić utrzymanie stałej temperatury przez cały czas.

fot.Kisan - ogrzewanie podłogowe w obiektach sakralnych

Typy obiektów sakralnych

Ze względu na problemy utrzymania stałego klimatu można wyróżnić trzy typy obiektów sakralnych:
 

• Bardzo duże kościoły gotyckie zbudowane z cegły, które charakteryzują się bardzo stabilnym klimatem wewnętrznym. Przez większość roku wahania temperatury i wilgotności są nieznaczne. W zimie, mimo że ściany podczas mrozów mają temperatury ujemne, nie występuje na nich kondensacja pary wodnej. Również duża ilość uczestników mszy nie powoduje znaczących zmian warunków klimatu. Takie obiekty, zwłaszcza zabytkowe, raczej nie powinny być ogrzewane.
   
• Duże i średnie kościoły, głównie barokowe. W ich przypadku wahania warunków klimatycznych są większe i istnieje zagrożenie kondensacją pary wodnej. W większości z nich dobrze wybrany system ogrzewania pozwoli na poprawę sytuacji.
   
• Małe kościoły, zwłaszcza kamienne, których klimat jest bardzo niestabilny, głównie ze względu na zgromadzenia wiernych. W tym przypadku wahania temperatury dochodzą do 15°C i występuje kondensacja pary wodnej, zwłaszcza w niedziele. W takich obiektach dobrze opracowany system ogrzewania w połączeniu z odpowiednim rozwiązaniem wentylacji znacznie poprawi sytuację.

Podsumowując, możemy powiedzieć, że najlepsze w obiektach sakralnych są systemy ogrzewania zapewniające stałą, stabilną temperaturę powietrza na poziomie 8°C –10°C w sezonie zimowym, natomiast nie zalecane są systemy okresowo i szybko dogrzewające kościół, takie jak promienniki i ogrzewanie powietrza. Należy zadbać również o odpowiednią wentylację, aby odprowadzić nadwyżkę pary wodnej i zapobiec jej kondensacji. Taki optymalny sposób ogrzewania można zrealizować przy pomocy ogrzewania podłogowego wodnego. Powyższe uwagi dotyczą nie tylko kościołów zabytkowych, ale również nowych budynków, w których przecież również gromadzone są wartościowe przedmioty. W nowych obiektach mniejsze są natomiast problemy z zamontowaniem ogrzewania podłogowego, które przewiduje się już na etapie projektowania. W budowlach zabytkowych ogrzewanie podłogowe może być realizowane przy okazji generalnego remontu i przebudowy posadzek.

Przy zastosowaniu ogrzewania podłogowego istotne jest odpowiednie dylatowanie poszczególnych płyt grzewczych. Jeśli płyty wykładziny podłogi będą przyklejone do płyty grzewczej, wtedy muszą one być ułożone z fugami. Jeśli płyty kamienne ułożone będą bez fug – na styk, nie mogą być one na trwale związane z płytą grzewczą, natomiast przy ścianach trzeba zapewnić odpowiedni odstęp dylatacyjny.


Ogrzewanie podłogowe systemu Kisan

Podstawowym elementem ogrzewania podłogowego systemu Kisan jest rura wielowarstwowa PE-80–Al–PE-80. Charakteryzuje się ona bardzo małym współczynnikiem rozszerzalności liniowej (7 – 8 razy mniejszym od rur z jednorodnych tworzyw sztucznych), pełną odpornością na dyfuzję tlenu oraz łatwością profilowania (rury nie mają pamięci kształtu). Firma Kisan oferuje pełny system ogrzewania podłogowego, obejmuje izolacje termiczne, rury i złączki, rozdzielacze i elementy mocujące.